wtorek, 3 marca 2015

rozdział 11

"Nie zmarnować szansy "
#Niall
Rankiem następnego dnia,wstałem i poszedłem do Hany sprawdzić czy już obudziła się. Zapukałem do jej pokoju mimo, że drzwi były uchylone. Nie odpowiedziała. Pchnąłem drzwi , słodko spała. Postanowiłem więc nie budzić. Niech się wyśpi porządnie w końcu jest niedziela i to pierwsza noc w domu po powrocie do szpitala.
To było dziwne uczucie być w domu dziewczyny, w której się kocham. Cieszyłem się jednak iż ma do mnie zaufanie, znamy się krótko. Uznałem to wczorajsze zaproszenie jako zachętę. Wierzę, że ona mnie też pokocha.
Hana wstała jakiś czas później

-Niall, wstałeś już? Pozwoliłam sobie trochę pospać.
-Nic się nie stało. Na co masz ochotę? Zrobię śniadanie.
-Ja zrobię, nie mogę Cię ciągle wykorzystywać. Wystarczająco wiele dla mnie zrobiłeś -powiedziała
-Jesteś po wypadku, masz problem z poruszaniem się, pozwól sobie pomóc. Nie bądź jak Zosia Samosia.
-No dobra, ale to ostatni raz ok?
-Nie mogę tego obiecać. Wezmę się za śniadanie. Może być jajecznica ?-spytałem
-Tak.
Zrobiłem pyszną jajecznicę, Hanie bardzo smakowała.
-Wspaniała jajecznica. Masz kulinarny talent.

-Jaki tam talent, to tylko zwykła potrawa, żadna filozofia. Każdy człowiek potrafi taką zrobić.
-Ja jeszcze takiej pysznej nie jadłam. Myślałeś o wystartowaniu w jakimś programie kulinarnym.
-Szczerze mówiąc to nie. Nie mam na to czasu.
-Powinieneś spróbować, na prawdę.

Gdy tak Hana mówiła o tym moim "talencie "kulinarnym to doszedłem do wniosku, że warto spróbować. Spędziłem z Haną niedzielne przedpołudnie. Bardzo była mi wdzięczna za wszystko
#Hana
-Dziękuję poraz kolejny za wszystko.-powiedziałam żegnając się z Niallem, dałam mu całusa w policzek.
-Ojej, przepraszam. Zagalopowałam się.
-Nic się nie stało. To miłe z Twojej strony. Za takie podziękowania to mogę nocować codziennie u ciebie.-uśmiechnął się
-Do zobaczenia -powiedziałam, gdy Niall wyszedł już z mojego domu.
Resztę niedzieli spędziłam przd telewizorem. Zadzwonił Jai, ucieszył się z tego, że jestem w ciąży. Nadal obawiam się rozmowy z rodzicami. Zostawiłam to na później
***
Następnego dnia wstałam wcześnie, wolne się skończyło. Trzeba było iść do pracy. Jak zwykle miałam problem z dobraniem stroju. Gdy  już coś znalazłam, zrobiłam makijaż i zjadłam śniadanie. Nie obyło się bez wizyt w toalecie. Harry przyszedł do mnie, nie mogłam prowadzić auta, gdy miałam nogę w stabilizatorze.

-Cześć najlepsza koleżanko.
-Cześć, jak zwykle humor Cię nie opuszcza -stwierdziłam.
-Wyglądasz coraz lepiej ,szybko dochodzisz do siebie.
Hazza pomógł mi wsiąść do samochodu
-Ałć -westchnęłam
-Wszystko okey? Oddychaj! -zaalarmował się Styles
-Trochę mnie zabolało, to norma. Zaraz przejdzie. Jedźmy już, bo się spóźnimy.
- Myślę, że powinnaś zostać jeszcze w domu. Musisz dojść do siebie.
-Dzięki, że się tak o mnie martwisz. Niemam ochoty na siedzenie w domu. Chcę do ludzi,a poza tym to nie mogę tak bez przerwy migać się od pracy.
-No bez przesady, to nawet tydzień nie minął. Przecież uległaś wypadkowi.
- Wyolbrzymiasz Harry.
W kancelarii wszyscy miło mnie przywitali. Jennifer chciała nawet porozmawiać ze mną w wolnej chwili. Nie ukrywam, że sprawiło mi to przyjemność. Wreszcie poszła po rozum do głowy. Niestety w tłumie nie spotkałam Zayn'a. Posmutniałam.
Podczas przerwy w obowiązkach, porozmawiałam pierwszy raz z Jenny od spotkania w szpitalu
-Hana, bardzo Cię przepraszam za moje zachowanie w szpitalu. Nie powinnam tak się zachować. Nie wiem co we mnie wstąpiło. Wybaczysz mi?
-Oczywiście, że tak. Rozumiem twoją postawę. Będąc na twoim miejscu, myślę, że mogłabym zachować się w podobny sposób. Wybaczam Ci, właściwie po chwili już wybaczyłam.
- Tak strasznie mi ulżyło. Już myślałam, że przez moją głupotę straciłam przyjaciółkę.
-Nigdy mnie nie stracisz. Za długo się znamy. Jesteś dla mnie jak siostra.
Padłyśmy sobie w ramiona. W oczach Jenny pojawiły się łzy

-Dobrze jest się do Ciebie przytulić.
-To ciebie też. Potrzebuje teraz twojego wsparcia.
-Właśnie jak się czujesz? Masz mdłości?
-Dziś nie jest tak źle , nawet dobrze. Zresztą jak wróciłam ze szpitala to lepiej mi się zrobiło.
-A noga, boli?
- Tak jeśli długo stoję. Ostanio ciągle siedzę także, jest ok. Wszyscy się o mnie troszczycie , jakbym była złotym jajkiem.
-W pewnym sensie jesteś. Nosisz dziecko Zayn'a. Jak on na to zareagował?
-Wkurzył się, mocno się wkurzył. Zostawił mnie.
-O mój Boże!
-Nie powiedział tego wprost, ale tak mi się wydaje. Nie odzywał się od tej pory, gdy mu powiedziałam.
-Daj mu czas, musi sobie wszystko przemyśleć. To nie jest łatwa sytuacja. Na pewno się przestraszył i musi sobie teraz wszystko w głowie poukładać.
-Ja to wszystko wiem Jenny. Jednak chciałabym wiedzieć co z nami będzie...
-Jakoś się ułoży. Pamiętaj ,że zawsze możesz na mnie liczyć.przyjaciółka ponownie mnie przytuliła. Nie chciałam wspominać o Niallu, nie o wszystkim musi wiedzieć. Kiedyś może jej powiem, ale nie teraz
Jakiś czas później Mecenas Owen wezwał mnie na rozmowę. Szczerze mówiąc to bałam się trochę, ale postanowiłam powiedzieć prawdę
-Dzień dobry -powiedziałam wchodząc do gabinetu.
-Witaj - usiądź sobie -Musimy porozmawiać.
usiadłam naprzeciw mecenasa
-W związku z wydarzeniem, które miało miejsce w ostatnim czasie postanowiłem, że wypłacę ci odszkodowanie za wypadek..
- Mecenasie- przerwałam wypowiedź - to nie był wypadek spowodowany przez pracę. To ja zawiniłam. Nie mogę przyjąć pieniędzy.
-Jednak jest moim pracownikiem i dostaniesz odszkodowanie. Bardzo ucierpiałaś -adwokat wskazał na nogę.
-Panie Owen to moja wina, zakręciło mi się w głowie. Cały dzień źle się czułam. Źle zrobiłam, że przyszłam wtedy do pracy. Powinnam wziąść wolne.
-Nie dyskutuj ze mną. -Owen podniósł głos, zdenerwował się -Tak zdecydowałem z moim wspólnikiem.
-Musi Pan o czymś wiedzieć.Zrozumiem jeśli będzie chciał się mnie Pan pozbyć. -powiedziałam niepewnym głosem.
-Coś się stało?
-No więc jestem w ciąży. To głupie, dopiero co dostałam tą pracę. Zrozumiem każdą decyzję.
-Hmmm- westchnął Po chwili, zabrał głos
-Będę szczery. Zaskoczyłaś mnie. Jesteś dobrym pracownikiem. Nigdy nie miałem co do Ciebie zastrzeżeń. Zawsze wykonywałaś dobrze wszystkie zadania. Miałem plany wobec Ciebie, ale w tej sytuacji.
-Rozumiem, pójdę spakować swoje rzeczy -wstałam, udając się do drzwi.
-Poczekaj - powiedział mecenas wstając - Ja nic takiego nie powiedziałem. Nie pozbędę się takiego orła. Nie wyrzucam Cię. Zostajesz.
-Panie Owen nie wiem, co powiedzieć. Po prostu dziękuję.
-Zastanowię się co będziesz robić, bo przez najbliższy czas będziesz musiała spędzić w domu. Wezmę Ciebie jeszcze dziś, muszę przegadać tą sprawę z wspólnikiem.
-Dziękuję ,westchnęłam, zabolał mnie brzuch
-Wszystko dobrze? -mecenas się zmartwił.
-Tak, to tylko taki skurcz. Zdarza mi się. Mogę prosić o szklankę wody?
-Tak
-Dziękuję ,mecenas podał mi wodę
- Często zdarzają Ci się takie epizody?
- Tak, to minie zaraz. To przez emocje. Już lepiej.
-Dam ci urlop, wypocznij,poza tym ledwo chodzisz. Jeśli tak strasznie chcesz pracować to dam Ci dokumenty do domu, będziesz mogła je na spokojnie uzupełnić bez wychodzenia z domu.
-Strasznie pan jest wyrozumiały. Dziękuję. Harry będzie dostarczał dokumenty, mieszka niedaleko więc.
-Okey
Cztery godziny później Mark wezwał mnie do siebie.
-A więc postanowiłem, że będziesz mogła pracować w domu, gdy będziesz źle się czuła, a gdy już urodzisz dostaniesz urlop. Pasuje?
-Oczywiście, będę starała się pracować tutaj, ale gdym nie mogła oczywiście zostane w domu. Wcześniej będę informować o wszystkim pana.
***
Wieczorem Niall odwiedził mnie znowu
-Przyszedłem z niespodzianką.
-Masz dla mnie niespodziankę?
-Tak,to są kule, żebyś mogła się swobodniej poruszać.
-Jejku Niall! Dziękuję, jesteś taki wspaniałomyślny.Miałam ochotę rzucić mu się na szyję, niestety chora noga nie pozwalała mi na to.
-Wejdziesz?
-Tylko na herbatkę -uśmiechnął się
Zjadłam przy okazji kolacje, trochę nam się zeszło. W międzyczasie parę razy dostałam skurczy, strałam się to przed Horan'em ukryć ,ale widział to.
-Wiesz , że możesz do mnie zadzwonić w każdej chwili?
*Ktoś zapukał do drzwi. Wstałam od stołu, udałam się za pomocą prezentu od Nialla, żeby otworzyć.
-Cześć, przepraszam za porę ,możemy pogadać?
-Jasne Zayn, wchodź -zaprosiłam go, szykowała się poważna rozmowa
-Hana na mnie juz czas, będę się zbierał -odezwał się Niall -niech ci służy.
-Dzięki ,lepiej mi się porusza zdecydowanie.
Niall wyszedł.
-Nieźle sobie radzisz po wypadku -stwierdził Zayn - ten koleś się tobą zajmuje?
-Pomaga mi. Przyniósł mi kule, żeby mi się lepiej chodziło. Na prawdę chcesz o nim rozmawiać? Mamy co innego do omówienia.
-Masz rację, nie po to przyszedłem. Hana przepraszam za moje zachowanie wtedy w szpitalu. Byłem w szoku. Teraz sobie wszystko przemyślałem. Będzie dobrze. Uda nam się, przejdziemy przez to razem.
-Zayn już myślałam ,że nas zostawisz.

-Przepraszam, jak mogłem być tak tak głupi. Jak się czujesz?
-Ogólnie dobrze, rano mam mdłości.
Zayn został ze mną przez jakiś czas, potem wrócił do siebie. Wzięłam prysznic i poszłam spać
~~~~~
Hana obraca się w towarzystwie mężczyzn.Harry, Niall i Zayn. Ci dwaj to przyjaciele, a ostani to chłopak. Czy to się zmieni?
Polecam dwa świetne opowiadania na Wattpadzie:
1) http://www.wattpad.com/story/32083655-mysterious-zayn
2) http://www.wattpad.com/106973833-darkness-h-s-rozdzia%C5%82-1?d=ud
Komentujcie to ff bo nie wiem czy jest sens pisać. Być może zakończy się skoro nikt nie komentuje
Buziaki :) @angelharry99

9 komentarzy:

  1. Fajnie, że Jennifer przeprosiła Hane i między nimi okay :)
    Jak na razie to Niall utknął w strefie przyjaźni
    Ciekawi mnie jak to będzie, że Hana będzie z Horankiem (w końcu to główny bohater) i w jaki sposób kopnie w tyłek Zayna
    Niby Malik ją przeprosił, ale jakoś mi nie podchodzi. To pewnie przez jego reakcję na początku
    Życzę weny i czekam na next. Buziaki @Mrs_Hazza94

    OdpowiedzUsuń
  2. świetny rozdział, fajnie by było gdyby Hana rozstała się z Zaynem i razem z Niallem wychowywali to dziecko :) życzę weny
    @katimilion

    OdpowiedzUsuń
  3. świetny rozdział fgtyiujyhg

    OdpowiedzUsuń
  4. to jest takie piękne ff pisz dalej proszę cię jgfnjnffdg hy

    OdpowiedzUsuń
  5. No Zayn, uratowałeś się 😊 absolutnie kocham to ff ❤ proszę więcej 😍😍😍

    OdpowiedzUsuń
  6. Nie będę dawała jakiś wielkich rad, jeśli chodzi o tę historię. Sama musisz zdecydować :)
    Bardzo się cieszę, że nasza bohaterka pogodziła się z Jennifer. Widać, że zrozumiała swój błąd. Przecież jakby nie patrzeć to była w szoku - najpierw ten wypadek, a później wiadomość o ciąży. To wszystko może spowodować, że nie kontrolowała swojego postępowania.
    Dość pozytywnie zaskoczyło mnie postępowanie mecenasa. Pokazało, że jednak ma uczucia i nie chce się jej pozbywać, mimo że jest w ciąży. To miłe :)
    Nie przekonuje mnie zachowanie Zayna. Mam wrażenie, że on udaje i tak naprawdę to wcześniej czy później wywinie naszej bohaterce jakiś numer.
    Życzę weny i wytrwałości.

    OdpowiedzUsuń
  7. ojejej ten gif zayn'a mnie zabiiiił
    btw jeszcze zostawi hane dla mnie ♥
    świetny rozdział + dziękuję za polecenie mojego ff na wattpadzie :3
    pozdrawiam @luvmyzayne

    OdpowiedzUsuń
  8. i tak nie polubię Zayna... niech spada, co on sobie wyobraża w ogóle?
    i co teraz będzie z Niallem?
    a do tego wszystkiego dochodzi jeszcze Harry.
    może to w głównej bohaterce jest problem?
    @pepcia_

    OdpowiedzUsuń